Fuerteventura met een baby: wind, schaduw en de lengte van het eiland

Met een kind onder de twee bepaalt niet het aanbod aan excursies de vakantie, maar de middag. Fuerteventura is daarvoor geen lastige bestemming, maar wel een met drie eigenaardigheden die je beter van tevoren kent: de wind, het ontbreken van schaduw en de lengte van het eiland.

De wind is hier geen weersituatie, maar de normale toestand

De noordoostpassaat waait vrijwel het hele jaar door en komt daarbij opvallend constant uit dezelfde hoek. Het hardst waait het tussen april en augustus, met juli als winderigste maand. Van oktober tot maart zijn er daarentegen regelmatig dagen helemaal zonder wind. Daar komt een dagritme bij: ’s ochtends is het meestal rustig, in de middag trekt de wind aan.

Voor volwassenen is dat precies de reden dat je hier bij achtentwintig graden niet zweet. Op grondhoogte ligt het anders. Opwaaiend zand vliegt laag, en laag ligt ook het kleed met de baby erop. Een stranddag met een baby verschuift daarom vanzelf naar de ochtend, en de middag is voor de slaap in de accommodatie. Draai je die volgorde om, dan vecht je er de hele vakantie tegen.

Welke stranden beschut liggen en welke helemaal niet

Playa de la Concha bij El Cotillo in het noordwesten is de ene plek waar de wind bijzaak wordt. Lavariffen omlijsten een ondiepe lagune, het water blijft daarbinnen rustig, en bij eb staat er in sommige kommen maar een paar centimeter. Je kunt vijftig meter naar buiten lopen en nog steeds tot je heupen staan. Er is daar ook wind, alleen merk je er in de beschutte kom weinig van.

Caleta de Fuste in het midden van het eiland is geen gegroeide plaats, maar gebouwd rond een hoefijzervormige badbaai. Het strand loopt vlak af, golven en sterke stroming ontbreken. Vanaf het vliegveld is het zeven kilometer en geen tien minuten rijden, wat op de aankomstdag met een oververmoeide baby meer waard is dan welk uitzicht ook. Charme heeft de plaats niet. Korte afstanden wel.

In Corralejo zelf ligt met Playa Waikiki, ook Galera Beach genoemd, een groot dorpsstrand op een beschutte plek dat je te voet bereikt.

Niet beschut zijn de Grandes Playas ten zuiden van Corralejo: negen kilometer open strand langs het duinennatuurpark, met de grootste duinen van de Canarische Eilanden. Dit stuk dankt zijn naam aan de wind, en de surfers en kitesurfers zitten er om precies die reden. Nog duidelijker is het op Playa de Sotavento bij Costa Calma, waar de vorm van het land de passaat extra versnelt en waar elk jaar de wereldbeker windsurfen en kitesurfen wordt gehouden. Een prachtig gezicht. Met een kinderwagen zinloos.

Schaduw is er alleen als je die zelf meeneemt

Fuerteventura is grotendeels boomloos. Er valt te weinig regen, de bodem is schraal, en de weinige natuurlijk gegroeide bomen staan in vochtige dalen in het binnenland, niet aan het strand. Alles wat aan het water schaduw geeft, heeft iemand daar neergezet: strandtenten, huurparasols, hotelcomplexen.

Een gewone parasol houdt het zelden uit tegen de middagwind. Wat hier werkt, is een strandtentje of een zonnezeil dat je met zand kunt verzwaren of goed kunt verankeren. Al het andere over zonbescherming, vocht en hitte hoort niet in een reisartikel thuis, maar in een gesprek met de kinderarts of met een apotheek ter plaatse.

Het eiland is langer dan de kaart doet vermoeden

Corralejo ligt in het noorden, Morro Jable helemaal in het zuiden. Daartussen liggen via de FV-2 zo’n 110 kilometer en ruim anderhalf uur zuivere rijtijd. Heen en terug op één dag is meer dan drie uur in het autostoeltje, en met een baby is dat het verschil tussen een uitstapje en een verpeste dag.

In de praktijk betekent dat: één standplaats voor de hele vakantie, geen twee. En pas op met de lange excursies aan land – de eilandrondrit vanuit het zuiden naar het wilde noorden duurt zeven uur en kost € 77, en is bedoeld voor volwassenen. Naar het strand van Cofete loopt vanaf Morro Jable ongeveer negentien kilometer onverharde piste, waarvoor je per richting ongeveer een uur moet rekenen; de jeepsafari daarheen begint bij € 65 voor drie uur. Allebei dingen die je een paar jaar uitstelt.

Neem je een huurauto, reserveer dan het autostoeltje of kinderzitje meteen bij de boeking mee en laat de aanbieder bevestigen dat het er echt staat.

Wat met een baby simpelweg niet gaat

Dit hoort er duidelijk te staan in plaats van te worden aangestipt: een groot deel van waar Fuerteventura om bekendstaat, valt met een kind onder de twee volledig weg.

Buggy- en quadtochten, waarvan er hier 17 zijn, vanaf € 60 en met een mediaan van € 99, zijn open voertuigen op stoffige pistes, en de helm hoort bij de uitrusting. Jetski vanuit Morro Jable, € 80 voor een half uur, evenmin. Speedboten slaan hard over de deining. Surflessen vanaf € 50 en de cursussen windsurfen gaan ervan uit dat je zelf het water in gaat. Dat alles is geen programma voor een baby, en geen formulering maakt er een van.

Wil je er toch iets van doen, verdeel dan de dag: de een gaat, de ander blijft. Onromantisch, maar het werkt.

Over minimumleeftijden noemen we hier bewust geen getal. De aanbieders hanteren verschillende grenzen, en wat geldt, staat op de betreffende boekingspagina. Voor boten hebben we die vraag uitgebreider opgeschreven: vanaf welke leeftijd een boottocht zin heeft. Of een aanbieder zwemvesten in babymaten aan boord heeft, weet van buitenaf niemand. Dat is een vraag die je vóór het boeken stelt, geen aanname die je doet.

Lobos ligt vijftien minuten weg. Toch een vraag.

Rond Isla de Lobos zijn er 25 aanbiedingen vanaf € 16. De overtocht vanuit Corralejo duurt ongeveer vijftien minuten, het speedboot-ticket kost € 16, de veerboot € 17.

De overtocht is het probleem niet. De tijd daarna wel. Lobos is natuurpark, de toegang is sinds 2019 vergunningsplichtig, de vergunning zelf is gratis, het aantal bezoekers per dag is begrensd en verdeeld over tijdvakken van ongeveer vier uur. Sommige tickets bevatten de parktoegang, andere niet; wat voor het jouwe geldt, staat op de boekingspagina. Contingenten en dienstregelingen veranderen, dus controleer ze kort voor vertrek.

Vier uur op een eiland zonder schaduw, met een vaste terugvaart en zonder de mogelijkheid om spontaan eerder weg te gaan: of jouw kind dat aankan, weet je beter dan welke reistekst ook. Het blijft een vraag.

Wanneer deze reis een slecht idee is

Als de stranddag het enige plan is en de reis in de hoogzomer valt, kom je in de winderigste weken van het jaar terecht. Daar komt de calima bij: in de zomer kan hete lucht uit de Sahara de passaat terugdringen, dan lopen de temperaturen deels op tot boven de veertig graden en hangt er stof in de lucht. Plannen kun je dat niet, omboeken al helemaal niet.

En als je boekt zodat de ouders ook eens iets beleven, wordt het lastig. Wat dit eiland aan excursies te bieden heeft, hangt aan de wind, aan een boot of aan een piste, en juist dat is met een baby geblokkeerd. Twee jaar later ziet diezelfde lijst er heel anders uit, dan beginnen de mogelijkheden met een peuter tussen twee en vijf.

Wat hier goed werkt, is het onspectaculaire: één plaats, één beschut strand, ochtenden buiten, middagen binnen. Neem je oudere broers of zussen mee en wil je weten hoe een dag over verschillende leeftijden te verdelen is, dan vind je dat in het overzicht voor gezinnen.